Heling bij een nalatenschap

Bij de afwikkeling van een nalatenschap is het van belang dat de erfgenamen en erfgerechtigden een duidelijk beeld krijgen van de activa (goederen en tegoeden) en passiva (schulden) in de nalatenschap.

Wie bewust informatie achterhoudt of valse verklaringen aflegt om zichzelf te bevoordelen, riskeert zware gevolgen.

Dit wordt nalatenschapsheling genoemd.

Wat is heling bij een nalatenschap?

Heling bij een nalatenschap is:

de handeling waarbij een erfgenaam of erfgerechtigde bewust informatie verzwijgt of onjuiste verklaringen aflegt over de samenstelling of omvang van de nalatenschap.

Het gaat niet om een vergissing of een discussie over de waarde van een goed.

Er moet sprake zijn van kwade trouw. Dat betekent dat de betrokkene bewust handelt om zichzelf een voordeel te bezorgen ten nadele van mede-erfgenamen of schuldeisers van de nalatenschap.

Wie kan zich schuldig maken aan nalatenschapsheling?

Nalatenschapsheling kan worden gepleegd door een erfgenaam of erfgerechtigde.

Een erfgerechtigde is iemand die tot de nalatenschap wordt geroepen, maar nog geen definitieve keuze heeft gemaakt. Een erfgenaam heeft de nalatenschap aanvaard of wordt juridisch als erfgenaam behandeld.

Ook iemand die de nalatenschap nog niet formeel heeft aanvaard, moet dus eerlijk en volledig handelen.

Welke handelingen vormen een risico?

Nalatenschapsheling gaat over het bewust onvolledig of onjuist voorstellen van de nalatenschap.

Voorbeelden zijn:

• het verzwijgen van bankrekeningen, effecten of cash geld;
• het achterhouden van juwelen, kunst, voertuigen of andere waardevolle goederen;
• het niet melden van goederen die men onder zich heeft;
• het verzwijgen van relevante schenkingen;
• het afleggen van valse verklaringen bij een inventaris of verdeling;
• het verplaatsen of verborgen houden van waarden om ze buiten de verdeling te houden.

De kern is dat iemand informatie achterhoudt of verdraait om zelf voordeel te halen uit de nalatenschap.

Wat zijn de gevolgen van nalatenschapsheling?

De gevolgen zijn streng.

Wie zich schuldig maakt aan nalatenschapsheling:

• verliest het recht om de nalatenschap te verwerpen;
• blijft zuiver erfgenaam;
• verliest zijn aandeel in de goederen of waarden die hij heeft verzwegen of verborgen gehouden.

Dit betekent dat de betrokkene de nalatenschap niet meer kan ontlopen, ook niet wanneer later blijkt dat er schulden zijn. Tegelijk krijgt hij geen deel van wat hij probeerde achter te houden.

Hoe wordt nalatenschapsheling bewezen?

Wie nalatenschapsheling aanvoert, moet voldoende concrete elementen kunnen aantonen.

Belangrijk zijn onder meer:

• welke informatie werd verzwegen of vervalst;
• waarom die informatie belangrijk was voor de nalatenschap;
• of de betrokkene bewust handelde;
• welk voordeel hij wilde verkrijgen;
• welk nadeel ontstond voor mede-erfgenamen of schuldeisers.

Louter wantrouwen of familiale spanning volstaat niet. Er moeten concrete aanwijzingen zijn van bewust en oneerlijk gedrag.