Inbreng van schulden bij een nalatenschap

Wanneer een erfgenaam zelf nog een schuld heeft tegenover de nalatenschap, moet met die schuld rekening worden gehouden bij de verdeling. De erfgenaam mag niet hetzelfde ontvangen als de andere erfgenamen alsof die schuld niet bestaat.

Die verrekening wordt de inbreng van schulden genoemd.

Wat betekent inbreng van schulden?

Inbreng van schulden betekent dat:

een vaststaande schuld van een mede-erfgenaam tegenover de boedel wordt verrekend bij de verdeling van de nalatenschap.

Het gaat dus niet om een gewone schuld van de overledene. Het gaat om een schuld die één van de erfgenamen zelf verschuldigd is aan de nalatenschap.

De inbreng van schulden zorgt ervoor dat deze schuld niet wordt genegeerd bij de verdeling.

Een voorbeeld:

Een ouder heeft tijdens zijn leven geld geleend aan één van zijn kinderen. Wanneer de ouder overlijdt en het kind nog niet heeft terugbetaald, behoort die vordering tot de nalatenschap. Het kind-erfgenaam staat dan tegelijk aan twee kanten: het heeft recht op een erfdeel, maar heeft ook nog een schuld tegenover de boedel.

Waarom bestaat de inbreng van schulden?

De inbreng van schulden dient om de gelijke behandeling van mede-erfgenamen te verzekeren.

Zonder verrekening zou een erfgenaam die nog geld verschuldigd is aan de nalatenschap hetzelfde kunnen ontvangen als de andere erfgenamen. Dat zou het evenwicht tussen de erfgenamen verstoren.

De schuld wordt daarom in de te verdelen boedel ingebracht. De nalatenschap wordt behandeld alsof de schuld nog tot het actief behoort. Daarna wordt de verdeling berekend met inachtneming van die schuld.

Welke schulden moeten worden ingebracht?

Alleen vaststaande schulden komen voor inbreng in aanmerking. Er moet dus voldoende duidelijk zijn dat de mede-erfgenaam werkelijk schuldenaar is van de boedel.

Het kan bijvoorbeeld gaan om een lening van de overledene aan een erfgenaam, een niet-betaalde verkoopprijs, een voorschot dat moest worden terugbetaald of een andere schuldvordering die de nalatenschap heeft op één van de mede-erfgenamen.

Een betwiste of onduidelijke schuld kan niet zonder meer worden aangerekend. Eerst moet worden nagegaan of de schuld bestaat, welk bedrag verschuldigd is en onder welke voorwaarden betaling moet gebeuren.

De inbreng van schulden veronderstelt dus een duidelijke schuldverhouding tussen de mede-erfgenaam en de boedel.

Hoe wordt de schuld ingebracht?

De inbreng van schulden kan op twee manieren gebeuren.

• De eerste mogelijkheid is inbreng door mindere ontvangst. De erfgenaam-schuldenaar ontvangt dan minder uit de nalatenschap, omdat zijn schuld wordt verrekend met zijn erfdeel.
• De tweede mogelijkheid is betaling aan de boedel. De erfgenaam-schuldenaar betaalt dan het verschuldigde bedrag, waarna de boedel verder tussen de erfgenamen wordt verdeeld.

In de praktijk is verrekening vaak de meest logische oplossing. De schuld wordt dan niet eerst afzonderlijk betaald, maar aangerekend op het aandeel van de erfgenaam-schuldenaar.

Wat als de schuld groter is dan het erfdeel?

Het kan gebeuren dat de schuld van de mede-erfgenaam groter is dan zijn aandeel in de nalatenschap.

In dat geval volstaat een verrekening met het erfdeel niet. Het deel dat niet kan worden aangerekend, blijft verschuldigd.

De erfgenaam-schuldenaar moet het saldo dan nog betalen volgens de voorwaarden en termijnen die voor de oorspronkelijke schuld golden. De verdeling wist de schuld dus niet uit wanneer het erfdeel ontoereikend is.

Ook wanneer de erfgenaam zelf nog een vordering heeft op de boedel, moet rekening worden gehouden met schuldvergelijking. Alleen het saldo dat na verrekening aan de boedel toekomt, wordt op zijn aandeel aangerekend.

Interest op de schuld

De interesten op een in te brengen schuld blijven lopen zoals oorspronkelijk werd overeengekomen of beslist.

Wanneer geen interest werd bedongen of opgelegd, loopt de interest van rechtswege vanaf het overlijden, aan de wettelijke rentevoet.

Wanneer de schuld pas tijdens de onverdeeldheid is ontstaan, loopt de interest van rechtswege vanaf de datum waarop de schuld opeisbaar wordt, eveneens aan de wettelijke rentevoet.

Die interestregeling is belangrijk. Een schuld tegenover de boedel mag niet waardeloos worden door tijdsverloop. De financiële afrekening tussen erfgenamen moet ook op dat punt correct blijven.

Verschil met schulden van de nalatenschap

De inbreng van schulden mag niet worden verward met de schulden en lasten van de nalatenschap.

• Bij inbreng van schulden gaat het om een schuld van een mede-erfgenaam tegenover de boedel. De nalatenschap heeft dan een vordering op die erfgenaam.
• Bij schulden van de nalatenschap gaat het om schulden van de overledene zelf of lasten die op de nalatenschap rusten. Denk aan leningen, facturen, belastingen, begrafeniskosten of andere verplichtingen.

Dat onderscheid is belangrijk. Schulden van de nalatenschap moeten door de erfgenamen worden gedragen volgens hun aandeel en volgens de toepasselijke regels. Een persoonlijke schuld van één mede-erfgenaam aan de boedel wordt daarentegen verrekend om de verdeling tussen erfgenamen in evenwicht te brengen.