Schulden tijdens het huwelijk

Gedurende een huwelijk kunnen verschillende schulden ontstaan. 

Welke schulden behoren tot één echtgenoot en welke tot het gemeenschappelijk vermogen? Op welk vermogen kunnen schuldeisers zich verhalen? En welke echtgenoot draagt uiteindelijk het financieel risico?

Indeling van schulden

Het huwelijksvermogensrecht maakt een duidelijk onderscheid tussen twee soorten schulden:

• eigen schulden;
• gemeenschappelijke schulden.

Die indeling vormt het uitgangspunt van de regeling. Een schuld behoort dus niet automatisch tot het gemeenschappelijk vermogen, alleen omdat zij tijdens het huwelijk ontstaat.

Omgekeerd blijft een schuld ook niet automatisch persoonlijk, alleen omdat zij door één echtgenoot werd aangegaan.

Eigen schulden

Eigen schulden zijn schulden die uitsluitend aan één echtgenoot verbonden blijven.

Eigen zijn in de eerste plaats:

• schulden die dateren van vóór het huwelijk;
• schulden ten laste van nalatenschappen en giften die een echtgenoot tijdens het huwelijk verkrijgt.

Daarnaast zijn ook eigen:

• schulden aangegaan in het uitsluitend belang van het eigen vermogen;
• schulden ontstaan uit een persoonlijke of zakelijke zekerheid in een ander belang dan dat van het gemeenschappelijk vermogen;
• schulden die voortvloeien uit handelingen waarvoor vereiste medewerking of machtiging ontbrak;
• schulden uit een strafrechtelijke veroordeling of uit een onrechtmatige daad.

Die schulden hebben een persoonlijk karakter en behoren niet tot het gemeenschappelijk vermogen.

Verhaal van eigen schulden

Eigen schulden worden in principe verhaald op:

• het eigen vermogen van de betrokken echtgenoot;
• de inkomsten van die echtgenoot.

Het gemeenschappelijk vermogen blijft in beginsel buiten bereik.

In bepaalde gevallen kan ook het gemeenschappelijk vermogen worden aangesproken. Dat kan alleen wanneer dat vermogen voordeel heeft gehaald uit de schuld of verrijkt is door goederen van de schuldenaar. De schuldeiser moet dat voordeel aantonen.

Voor schulden uit een strafrechtelijke veroordeling of een onrechtmatige daad geldt een bijkomende beperking. Eerst wordt het eigen vermogen aangesproken. Alleen bij ontoereikendheid kan het gemeenschappelijk vermogen gedeeltelijk worden betrokken.

Gemeenschappelijke schulden

Gemeenschappelijke schulden zijn schulden die het gemeenschappelijk vermogen raken.

Gemeenschappelijk zijn:

• schulden aangegaan door beide echtgenoten;
• schulden aangegaan door één echtgenoot voor de huishouding en de opvoeding van de kinderen;
• schulden aangegaan in het belang van het gemeenschappelijk vermogen;
• schulden verbonden aan giften die als gemeenschappelijk zijn bestemd;
• interesten van eigen schulden;
• onderhoudsschulden tegenover afstammelingen van één echtgenoot.

Schulden waarvan niet wordt bewezen dat zij eigen zijn, worden als gemeenschappelijk beschouwd.

Verhaal van gemeenschappelijke schulden

Gemeenschappelijke schulden kunnen worden verhaald op:

• het gemeenschappelijk vermogen;
• het eigen vermogen van elk van de echtgenoten.

Voor het eigen vermogen van de echtgenoot die de schuld niet zelf heeft aangegaan, gelden wel beperkingen. Bepaalde schulden kunnen daarop niet worden verhaald, zoals buitensporige huishoudschulden, interesten van eigen schulden, beroepsschulden en onderhoudsschulden van de andere echtgenoot.