Verkoop van erfrechten

In België kan een erfgenaam zijn erfrechten in een opengevallen nalatenschap verkopen aan iemand anders.

Evocaat legt uit wat de verkoop van erfrechten betekent, wat de koper precies overneemt en welke gevolgen deze verkoop kan hebben voor de betrokken partijen.

Wat zijn erfrechten?

Erfrechten zijn de aanspraken die iemand als erfgerechtigde heeft in een nalatenschap na het overlijden van een persoon.

Die rechten kunnen onder meer betrekking hebben op:

• geld op bankrekeningen;
• onroerende goederen, zoals een woning of grond;
• voertuigen, kunst, juwelen of andere roerende goederen;
• schuldvorderingen van de nalatenschap.

Het aandeel waarop de erfgerechtigde bij de verdeling van de nalatenschap recht heeft, wordt het erfdeel genoemd.

Wat betekent de verkoop van erfrechten?

De verkoop van erfrechten betekent dat:

een erfgenaam zijn rechten in de nalatenschap van een overleden persoon overdraagt aan een koper.

De koper krijgt daardoor de rechten die in de overeenkomst worden verkocht. Dat kan gaan om het volledige erfdeel, maar ook om een deel daarvan.

In ruil ontvangt de verkoper doorgaans een geldsom of een andere tegenprestatie die partijen onderling overeenkomen.

Het risico voor de koper

Bij de verkoop van erfrechten draagt de verkoper slechts zijn rechten als erfgenaam over aan de koper. De verkoper staat daarbij in beginsel alleen in voor zijn hoedanigheid van erfgenaam. Hij garandeert dus geen vaste waarde die de koper uiteindelijk zal ontvangen.

De werkelijke waarde van het verkochte erfdeel wordt vaak pas later duidelijk. Onbekende schulden, fiscale lasten, waardeschommelingen, kosten van vereffening of betwistingen tussen erfgenamen kunnen het resultaat beïnvloeden.

Het risico ligt daardoor bij de koper. Hij neemt de onzekerheid over: de nalatenschap kan uiteindelijk meer waard blijken dan verwacht, maar ook minder. De verkoper kiest meestal voor meer zekerheid door een afgesproken prijs te ontvangen.

De prijs van de erfrechten

De prijs wordt door verkoper en koper afgesproken. Meestal wordt die prijs bepaald op basis van de vermoedelijke waarde van het erfdeel, rekening houdend met bekende schulden, kosten en onzekerheden.

Voor de verkoper biedt de verkoop vaak duidelijkheid. Hij ontvangt een vaste prijs en hoeft de verdere afwikkeling van de nalatenschap niet af te wachten. De koper aanvaardt dat de uiteindelijke waarde van de nalatenschap kan afwijken van wat partijen op het moment van de verkoop verwachten.

Een goede prijsbepaling vereist daarom voldoende informatie over de goederen, schulden en mogelijke betwistingen in de nalatenschap.